typowy ()
,
przymiotnik (1.1) często spotykany (1.2) będący charakterystyczną cechą określonego typu (1.3) będący reprezentantem jakiegoś typu, najlepiej oddającym jego specyfikę (1.4) banalny, prosty, mało wyrafinowany (1.5) wykonany według zwykłego schematu (1.6) typ
(1.1-6)
(1.1) To typowy poziom życia w Afryce. (1.2) To dla niej typowe, tak wycofać się w ostatniej chwili. (1.3) Był typowym produktem swojej epoki. (1.4) Typowy facet, ciepłe kluchy, nic specjalnego. (1.5) To nie jest typowy Ford – potrafi też pływać. (1.6) Jeśli w typie występują zmienne typowe, to taki typ jest schematem opisującym wiele typów.
typowy dla +
typowy obszar zmienności
(1.1) powszechnie akceptowany, powszechny (1.2) standardowy, normalny (1.3) przeciętny, statystyczny (1.4) banalny, nieskomplikowany, prosty, oklepany, pospolity, przeciętny, stereotypowy, szablonowy, sztampowy, trywialny, zwyczajny, zwykły
(1.1-5) nietypowy, niestandardowy (1.3) anormalny, nienormalny, odbiegający od normy, niekonwencjonalny (1.4-5) specjalny, szczególny, wyrafinowany
typ , typek , typowość , typowanie , wytypowanie typować, wytypować typowo typiczny
albański: (1.1) tipik; (1.2) tipik; (1.3) tipik angielski: (1.1) typical; (1.2) typical; (1.3) typical bułgarski: (1.1) типичен chiński standardowy: (1.1) 常 (cháng), 常见 (chángjiàn) czeski: (1.3) typický dolnołużycki: (1.1) typiski duński: (1.1) typisk esperanto: (1.1) tipa; (1.2) tipa francuski: (1.2) typique hiszpański: (1.1) típico kataloński: (1.1) típic łaciński: (1.1) typicus łotewski: (1.1) tipisks niemiecki: (1.1) typisch polski język migowy: portugalski: (1.1) típico rosyjski: (1.1) типичный słowacki: (1.1) typický; (1.2) typický; (1.3) typický szwedzki: (1.1) typisk ukraiński: (1.1) типовий; (1.2) типовий; (1.3) типовий węgierski: (1.1) tipikus wilamowski: (1.1) typiś; (1.2) typiś; (1.3) typiś włoski: (1.1) tipico