izolacjonizm ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) polityka danego państwa polegająca na ograniczeniu angażowania się w sprawy zagraniczne i skupieniu się na problemach wewnętrznych kraju; (1.2) tendencja do izolowania się
(1.1-2)
(1.2) Obie grupy: żydowska wcześniej, romska do czasów współczesnych, zajmowały najniższe miejsce w hierarchii społecznej, dzieliły wyraźną odrębność językową od społeczności większościowych, charakterystyczny ubiór, wykonywane zawody oraz izolacjonizm: zarówno wewnętrzny jak i narzucony przez społeczeństwo większościoweRomowie.
(1.1) polityka
izolacja , izolacjonista , izolatka izolować izolacjonistyczny
Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego. Inne słowniki (np.: Uniwersalny słownik języka polskiego) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej.
angielski: (1.1) isolationism białoruski: (1.1) ізаляцыянізм bułgarski: (1.1) изолационизъм duński: (1.1) isolationisme , isolationspolitik francuski: (1.1) isolationnisme japoński: (1.1) niemiecki: (1.1) Isolationismus ; (1.2) Isolationismus portugalski: (1.1) isolacionismo rosyjski: (1.1) изоляционизм serbski: (1.1) изолационизам ukraiński: (1.1) ізоляціонізм węgierski: (1.1) izolacionizmus włoski: (1.1) isolazionismo