corner ()
rzeczownik (1.1) róg, naroże (1.2) kąt (1.3) rzut rożny, korner przymiotnik (2.1) narożny czasownik przechodni (3.1) zapędzić kogoś do rogu, postawić pod ścianą
(1) corner; corners
(1.2) I could see the faintest line of light at one corner, which showed the sun was upJ. Meade Falkner: Moonfleet, rozdział 4 → Ujrzałem najbledsze pasemko światła w kącie, co dowiodło, że słońce było już na niebie. (2.1) He could see her from the windows of his corner suite in the hotel. → On mógł widzieć ją z okien swego narożnego apartamentu w hotelu.
(1.1) corner weld • cornerstone • street corner (1.3) corner kick
corner the market • around the corner • be backed into a corner ,