koncerz ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) długa broń biała wywodząca się od miecza i przeznaczona do kłuciaWłodzimierz Kwaśniewicz, Leksykon broni białej i miotającej, Warszawa 2003, s. 110.;
(1.1)
, być może z (hançer / hançar) / (hancer) ( ) < (ḫanǧar)
białoruski: (1.1) канчар litewski: (1.1) končiaras rosyjski: (1.1) кончар ukraiński: (1.1) кінчак węgierski: (1.1) hegyestőr