klocek ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) od: kloc (1.2) dziecięca zabawka o kształcie graniastosłupa (1.3) odchody, kał (1.4) część układu hamulcowego samochodu (1.5) kilka książek oprawionych razemDanuta Buttler, O wzajemnym oddziaływaniu terminologii i słownictwa ogólnego. Terminologizacja wyrazów potocznych, „Poradnik Językowy” nr 2/1979, s. 63. (1.6) płyta z wyrytym rysunkiem do odbijania go na papierze lub tkaninie
(1.1-6)
(1.1) Ale ciężki klocek. (1.2) Mój syn lubi się bawić klockami. (1.3) Idę zrzucić klocka. (1.4) Jutro jadę do mechanika, żeby wymienił mi klocki.
(1.4) wymieniać / wymienić klocki • wymiana klocków hamulcowych
kloc , klocuszek klockowy, klocowy
(1.1) angielski: (1.2) block, brick esperanto: (1.2) briketo polski język migowy: ukraiński: (1.1) коло́дка ; (1.2) ку́бик ; (1.4) коло́дка ; (1.6) трафаре́т