półtorak ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) miód pitny powstały z fermentacji brzeczki, w której stosunek objętości miodu do wody wynosi 1:1/2 (1.2) srebrna moneta o wartości półtora grosza bita w XVII-wiecznej Rzeczypospolitej Obojga NarodówMarian Kowalski, Vademecum kolekcjonera monet i banknotów, Wydawnictwo Ossolineum, Wrocław 1988, s. 105.; (1.3) miecz półtoraręczny (1.4) dom półtorapiętrowyAnna Kostecka-Sadowa, Wybrane tendencje słowotwórcze w polszczyźnie południowokresowej na przykładzie Mościsk i okolic (uwagi o zjawiskach słowotwórczych w języku Polaków południowokresowych), „Socjolingwistyka” XXVII, 2013, s. 155.
(1.1-4)
półtoraczek półtora, półtorej
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Napoje (1.1)
wilamowski: (1.1) pułtorok