__TOC__ paco ()
rzeczownik (1.1) pokój (stan bez wojny), zgoda
(1.1)
(1.1) La malriĉeco minacas pacon. → Bieda jest zagrożeniem dla pokoju.
(1.1) malpaco, milito
pacismo, pacisto paca, pacema pace pacigi, paciĝi geedzoj en paco vivas en reĝa palaco • kiu akceptas donacon, perdas la pacon • paco al lia cindro • pli bona estas paco feliĉa, ol havo plej riĉa • pli valoras paco malbona, ol malpaco plej bona
paco ()
rzeczownik (1.1) pokój (przeciwieństwo wojny)
paco ()
czasownik (1.1) wprowadzać pokój, spokój
(1.1) pac|o, ~are, ~avi, ~atum
pactum , pacatio , pacator , pax pacatorius
(1.1)