grunt ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) warstwa gleby, która znajduje się przy powierzchni i można ją uprawiać (1.2) powierzchnia Ziemi lub innej planety, teren (1.3) obszar stanowiący czyjąś własność (najczęściej występujące w liczbie mnogiej) (1.4) dno jakiegoś akwenu (rzeki, morza, stawu, strumienia) (1.5) zasada, podstawa (najczęściej używane we frazeologizmach) (1.6) substancja silnie wiążąca się z podłożem, pełniąca funkcję podkładu przy tynkowaniu, malowaniu, politurowaniu itp., a także w malarstwie, jako podkład pod malowidło; także wyschnięta warstwa tej substancji;
(1.1) Grunt na pochyłościach gór był lichy. To też chłopi tamtejsi uprawiali rozmaite kunszta (= rzemiosła).S. Żeromski: Syzyfowe prace (1.2) Osadnik […] po paru miesiącach pobytu zaczął mnie namawiać, abym na swoją rękę założył plantację. Grunt można było nabyć za bezcen i robotnik zbyt wiele nie kosztował. Dałem się namówić.Daniel Defoe: Przypadki Robinsona Cruzoe, tłum. Władysław Ludwik Anczyc (1.3) Do obszarnika należały wszystkie grunty w okolicy. (1.4) Możesz dosięgnąć wiosłem gruntu? (1.5) Grunt to rodzina! (1.6) Nie wolno zbyt szybko po nałożeniu gruntu tynkować, ponieważ tynk może odpaść. (1.6) Na gruncie rysowano lub przerysowywano z podręczników kontury obrazu, a następnie nakładano w określonej kolejności farbę i pozłotę.
(1.1) grunty orne • grunt bagnisty / ciężki / gliniasty / lekki / lichy / piaszczysty / podmokły / pszeniczny / urodzajny (1.2) gruntogryzarka • gruntoszpachlówka (1.3) grunt chłopski / gminny (1.4) mieć / tracić / znaleźć grunt (w wodzie / morzu) • (nie) sięgać / nie mieć gruntu (1.6) kłaść grunt pod farbę • malować powierzchnię gruntem
(1.1) gleba, rola
gruntowanie, gruntowność, gruntoznawstwo, gruntówka gruncik gruntować, ugruntować gruntowy, przygruntowy, gruntowny gruntownie
stworzyć / znaleźć / trafić na podatny grunt / paść na podatny grunt • neutralny grunt, stać na pewnym / twardym gruncie (= czuć pewny / twardy grunt pod stopami) • grunt się pali pod stopami • tracić grunt pod stopami / nogami • komuś osuwa się grunt spod nóg • do gruntu • w gruncie rzeczy • wchodzić na grząski grunt • z gruntu • stanąć / stać na gruncie czegoś • grunt to być szczęśliwym / bogatym itp. • grunt to zdrowie / spokój / pieniądze / sława itp. • fraszki adamaszki, karazyja grunt
angielski: (1.1) soil; (1.2) ground, land; (1.3) ground, land; (1.4) bottom; (1.5) base; (1.6) undercoat arabski: (1.1) تربة chiński standardowy: (1.3) 地 (dì) czeski: (1.5) základ esperanto: (1.1) grundo francuski: (1.1) sol , terrain ; (1.4) fond ; (1.5) essentiel hiszpański: (1.1) suelo , terreno ; (1.2) propiedad , terreno , solar niemiecki: (1.1) Grunt , Boden ; (1.2) Boden ; (1.3) Grundstück , Grundbesitz ; (1.4) Grund ; (1.5) Grundlage , Grundsatz ; (1.6) Grund rosyjski: (1.1) грунт ; (1.2) грунт ; (1.4) грунт ; (1.5) основание ; (1.6) грунтовка rumuński: (1.1) sol tuvalu: (1.1) laukele, kele ukraiński: (1.1) ґрунт wilamowski: (1.1) grunt ; (1.4) grunt włoski: (1.1) suolo
grunt ()
,
czasownik (1.1) chrząknąć, chrząkać (1.2) stęknąć, stękać rzeczownik (2.1) chrząknięcie, chrząkanie (2.2) stęknięcie, stękanie
grunt ()
(1.1) chrząkać
grunti gruntbovo
grunt ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) grunt (1.2) dno (1.3) przepaść (1.4) parów (1.5) żleb