stalagmit ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) naciek jaskiniowy narastający od dna jaskini ku górze;
(1.1)
(1.1) naciek
(1.1) kras
stalagmitowy stalagmicik
(1.1)
angielski: (1.1) stalagmite arabski: (1.1) صواعد الكهوف baskijski: (1.1) estalagmita białoruski: (1.1) сталагміт białoruski (taraszkiewica): (1.1) накапак bułgarski: (1.1) сталагмит czeski: (1.1) stalagmit duński: (1.1) stalagmit francuski: (1.1) stalagmite hiszpański: (1.1) estalagmita niemiecki: (1.1) Stalagmit norweski (bokmål): (1.1) stalagmitt norweski (nynorsk): (1.1) stalagmitt nowogrecki: (1.1) σταλαγμίτης portugalski: (1.1) estalagmite rosyjski: (1.1) сталагмит słowacki: (1.1) stalagmit szwedzki: (1.1) stalagmit ukraiński: (1.1) сталагміт
stalagmit ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) stalagmit
(1.1)
stalagmit ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) stalagmit
(1.1) stalaktit
(1.1) kvapeľ
stalagmit ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) stalagmit
(1.1) en stalagmit, stalagmiten, stalagmiter, stalagmiterna