ponurak ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ktoś stale smutny, ponury, bez poczucia humoru
(1.1)
(1.1) Brodziak się odwrócił i zobaczył idących w ich kierunku dwóch ponurakówRyszard Ćwirlej, Trzynasty dzień tygodnia..
(1.1) borsuk, mruk, smutas
(1.1) wesołek
ponurość , ponuractwo ponuraczek ponuraczka ponury, ponuracki, ponurawy ponuro, ponuracko, ponurawo
niemiecki: (1.1) Griesgram