ban ()
symbol (1.1) kod ISO 639-3, kod ISO 639-2: język balijski, bali
(1.1) kod Glottolog: bali1278, kod Linguasphere: 31-MFO-a
ban ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) drobna moneta rumuńska równa setnej części leja; rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) węgierski wojskowy zarządca lub namiestnik; (2.2) w Jugosławii lat 1929–1941: zarządca prowincji rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy lub męskorzeczowy (3.1) blokada użytkownika w Internecie;
(1.1) (2.1-2) (3.1)
(1.1) To było bardzo tanie, kosztowało tylko 50 banów. (3.1) Daj bana temu wandalowi, zanim znowu coś zniszczy.
(3.1) ban za + • dać bana + (komu)
(3.1) dać / dostać bana
banowy zbanować
(1.1) (2.1-2) -, być może z (3.1)
ban ()
,
czasownik (1.1) zakazać, zabronić rzeczownik (2.1) zakaz
(2.1) blanket ban
ban ()
czasownik (1.1) skończyćJohn Holm, An Introduction to Pidgins and Creoles, Cambridge University Press, 2000, s. 187.
ban ()
(1.1) kąpać
bani, baniĝi, vaporbani bano, banejo, banujo, banĉambro, bangasto, bankuvo, banloko, bansezono, banurbo, fiksbano, sunbano, ŝvitbano, ŝvitbanejo, vaporbano, vaporbanejo, bantuko, bolbano, ŝlimbano
ban ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) ban
ban ()
czasownik (1.1) dać
ban ()
(1.1) →
ban ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) pociąg, kolej
(1.1) cuch , pòcãgla , bana
ban ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) strych, poddasze jako skład zboża
(1.1)
(1.1) Zai̯tü no ban såi̯pĕ. → (On) sypie ziarno na strych.
zapożyczenie z , böne
ban ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) pieniądz (1.2) ban
ban ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) kość
ban ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) szczyt
ban ()
bān • baon • bon
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kolej
banbudła , banbyomty
(1.1) zobacz też: Indeks:Wilamowski - Transport
ban ()
zaimek pytajny (1.1) jaki, który