βασίλειο ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) królestwo (państwo) (1.2) królestwo, siedlisko (1.3) królestwo
(1) N40: βασιλείου; βασίλεια, βασιλείων
(1.3) ζωικό βασίλειο → królestwo zwierząt • φυτικό βασίλειο → królestwo roślin
βασιλεύω βασιλοκτόνος, βασιλοπρεπής, βασιλόφρονας, βασιλικός βασιλέας, βασιλεία, βασίλεμα, βασιλιάς, βασιλίδα, βασιλίκι, βασιλικός, βασιλίσκος, βασίλισσα, βασιλοκόρη, βασιλοκτονία, βασιλομήτωρ, βασιλοπαίδι, βασιλοπούλα, βασιλόπουλο, βασιλόφρονας
κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας → źle się dzieje w państwie duńskim
(basíleion) → pałac, stolica