spełniać ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany ( spełnić) (1.1) robić to, czego wymagają obowiązki, obietnice, czyjeś polecenia (1.2) być zgodnym z wymaganiami (1.3) po podstawieniu do formy zdaniowej (np. równania), dawać w wyniku prawdę czasownik zwrotny niedokonany spełniać się ( spełnić się) (2.1) urzeczywistniać się (2.2) realizować się, czuć satysfakcję ze swojej pracy, roli, stanowiska
(1.1-3) (2.1-2)
(1.1) Dobrze spełnia swoje obowiązki. (1.2) Ta część nie spełnia wymogów specyfikacji technicznej. (1.2) Twoja karta graficzna nie spełnia minimalnych wymagań „Wieśka”. (1.3) Równanie kwadratowe jest spełniane przez co najwyżej dwa pierwiastki. (2.1) Oby zawsze spełniały się wszystkie twoje życzenia. (2.2) Świetnie się spełnia w roli ojca. spełniać + ; nie spełniać +
(1.1) spełniać obowiązek / prośbę / polecenie / rozkaz / nakaz / żądanie / życzenie / obietnicę / przyrzeczenie / wolę / misję / rolę / warunki
(1.1) czynić zadość, zadośćuczynić, ziszczać, urzeczywistniać, wykonywać, wywiązywać się z czegoś, wypełniać, realizować, ziszczać
(1.1) zawieść
spełnić spełnianie , spełnienie spełniony
spełniać czyjeś nadzieje • spełniać kielich • spełniać puchar • spełniać (do dna) kielich • spełniać (do dna) czarę goryczy • spełniać toast • spełniać czyjeś zdrowie
angielski: (1.1) carry out, fulfill; (1.2) live up to chiński standardowy: (2.1) 实现 (shíxiàn) duński: (1.1) opfylde; (1.2) opfylde esperanto: (1.1) plenumi hawajski: (1.1) kō niemiecki: (1.1) erfüllen; (1.2) erfüllen; (1.3) erfüllen; (2.1) in Erfüllung gehen szwedzki: (1.1) uppfylla, fullgöra, utföra; (1.2) uppfylla, infria, motsvara, tillfredsställa, tillgodose; (1.3) uppfylla; (2.1) gå i uppfyllelse, slå in, besannas; (2.2) förverkliga sig ukraiński: (1.1) вико́нувати, зді́йснювати