dotkliwie () , ,
przysłówek sposobu (1.1) dokuczliwie, nie do zniesienia
(1.1)
(1.1) Czasami wiatr zaciągał dotkliwiej i dmuchał w twarze niedawnym śniegiem. (1.1) Bratobójcze walki i szukanie pomocy na zewnątrz doprowadziły do interwencji czeskich i niemieckich; najdotkliwiej odczuwał je Śląsk.
(1.1) dotkliwie kogoś urazić
(1.1) boleśnie, dojmująco, dokuczliwie, ostro, silnie
dotyk , dotkliwość dotkliwy dotykać
angielski: (1.1) severely