μοναδικός ()
przymiotnik (1.1) jedyny (1.2) niepowtarzalny, niezrównany, wyjątkowy P1: μοναδικός , μοναδική , μοναδικό ; μοναδικοί , μοναδικές , μοναδικά
(1.1) Είμαι ο μοναδικός γιατρός της περιοχής. → Jestem jedynym lekarzem tych okolic. (1.2) Η μάνα σου είναι μια μοναδική γυναίκα. → Twoja mama to wyjątkowa kobieta.
(1.1) αποκλειστικός, μόνος (1.2) απαράμιλλος, ασύγκριτος, εξαιρετικός
μοναχοκόρη , μονάδα , μοναδικότητα μοναδικά
(monás) → jednostka