bunker ()
rzeczownik (1.1) bunkier, schron (1.2) skład na węgiel, węglownia
bunker ()
rzeczownik (1.1) bunkier (schron)
bunker ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) bunkier (schron) (1.2) bunkier (pomieszczenie na paliwo na statku)
(1) en bunker, bunkeren, bunkere / bunkers, bunkerne
(1.1) Omkring 6000 bunkre blev bygget i Danmark under besættelsen. → Podczas okupacji zostało w Danii zbudowanych około 6000 bunkrów.
bunker ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) bunkier (schron)
(1.1) bunker; bunkers
bunker ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) bunkier (schron)
bunker ()
rzeczownik (1.1) bunkier