dej ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) ciasto (surowy półprodukt)
(1.1) en dej, dejen, deje, dejene
(1.1) Bageren blandede melet med vand, æltede dejen i hånden, lod den hæve og bagte derefter brødet. → Piekarz wymieszał mąkę z wodą, ręcznie wyrobił ciasto, poczekał, aż urośnie, po czym upiekł chleb.
(1.1) ælte dejen → wyrabiać/zagniatać ciasto • rulle dejen ud → rozwałkowywać/wałkować ciasto • dejen hæver → ciasto rośnie
dejagtig
dej ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) matka
dej ()
(1.1) tobie, ciebie, tobą; → ty
(1.1) dig
(1.1) zobacz też: zaimki w języku szwedzkim
dej ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) człowiek ociężały i niezdarny