istnienie () , ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) bycie, trwanie, występowanie, egzystencja (1.2) wyodrębniona całość, istota, byt
(1.1) (1.2)
(1.1) Istnienie kilku dialektów języka urozmaica ten język i dodaje mu waloru. (1.2) Kto ma na sumieniu tyle istnień?
(1.1) istnienie +
(1.2) ludzkie istnienie
(1.1) egzystencja, życie, żywot (1.2) istota, jednostka, byt, organizm, obiekt, ciało
(1.1) niebyt
(1.1) bycie
istnieć, zaistnieć zaistnienie , istotność
amharski: (1.1) ህልውና angielski: (1.1) existence, subsistence; (1.2) being, living, entity arabski: (1.1) كون, وجود białoruski: (1.1) існаванне ; (1.2) істота bułgarski: (1.1) съществуване duński: (1.1) eksistens ; (1.2) eksistens , skabning esperanto: (1.1) ekzistado; (1.2) ekzistaĵo fiński: olemassaolo francuski: (1.1) existence ; (1.2) être hiszpański: (1.1) existencia ; (1.2) ser jidysz: (1.1) זײַן (zajn) niemiecki: (1.1) Existenz , Bestehen , Dasein , Vorhandensein norweski (bokmål): (1.1) eksistens ; (1.2) eksistens norweski (nynorsk): (1.1) eksistens ; (1.2) eksistens nowogrecki: (1.1) ύπαρξη ; (1.2) ον rosyjski: (1.1) существование szwedzki: (1.1) existens ; (1.2) existens turecki: (1.1) varlık ukraiński: (1.1) існування włoski: (1.1) esistenza