kibitka ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kryty wóz, czasem także na płozach, używany w dawnej Rosji (1.2) kryty wóz konny używany w carskiej Rosji jako karetka więzienna
(1)
(1.2) Gotów mię jeszcze kazać porwać, bić tym jakimś specjalnym knutem, wywieźć w kibitce na jaki ów Sybir, zakuć w kajdany, a co najmniej kazać tajnym agentom odstawić z naszego Rzymu do Petersburga… (S. Żeromski: Pavoncello)
(1.1-2) jechać kibitką
< lub -Olga Zirunova, Orientalny rusycyzm czy zrusyfikowany orientalizm? W sprawie wyrazów: dżigit, jurta, kumys, kibitka, papacha, „Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, Lublin – Polonia”, vol. XXXII, 2014, s. 109.
rosyjski: (1.1) кибитка