zapładniać ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany ( zapłodnić) (1.1) powodować wniknięcie plemnika do komórki jajowej i utworzenie zarodka (1.2) dawać natchnienie, inspirować
(1.1-2)
(1.1) W tej zagrodzie byk zapładniał krowy sprowadzane z okolicznych wiosek.
(1.1) pokrywać
zapłodnienie , zapładnianie , płodność , rozpłodnik , płodzenie zapłodnić , płodzić zapłodniony, płodny płodnie
angielski: (1.1) fertilize, fertilise, inseminate, impregnate, fecundate białoruski: (1.1) апладняць; (1.2) апладняць duński: (1.1) befrugte; (1.2) befrugte francuski: (1.1) imprégner, inséminer, féconder hiszpański: (1.1) fecundar, inseminar, fertilizar; (1.2) inspirar niemiecki: (1.1) befruchten, begatten rosyjski: (1.1) оплодотворять ukraiński: (1.1) запліднювати włoski: (1.1) impregnare, facondare