komplet ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) pełny zestaw elementów, które stanowią pewną całość (1.2) grupa osób, która zapełnia wszystkie miejsca (1.3) grupa uczniów, która uczęszcza wspólnie na zajęcia pozaszkolne
(1.1-3)
(1.1) W skrzynce znajduje się komplet narzędzi. (1.1) Ile kosztuje komplet podręczników do piątej klasy? (1.2) To przedstawienie grano przez pięć lat przy kompletach na widowni. (1.3) Basia chodzi na komplety z niemieckiego.
(1.1) komplet +
(1.1) komplet mebli • komplet obiadowy / wypoczynkowy • komplet pościeli / zastawy / filiżanek (1.3) tajne komplety
(1.1) zestaw
kompletowanie , nadkomplet , kompletowanie , skompletowanie , ukompletowanie , kompletność komplecik kompletować , skompletować kompletny, kompletowy, niekompletny kompletnie, niekompletnie
(1.1) <
angielski: (1.1) package bułgarski: (1.1) комплект esperanto: (1.1) kompleto ukraiński: (1.2) аншла́г włoski: (1.1) completo