przyznawać () , ,
czasownik przechodni niedokonany ( przyznać) (1.1) przydzielać coś komuś, dawać (1.2) uznawać czyjąś przewagę, wyższość czasownik nieprzechodni niedokonany ( przyznać) (2.1) zgadzać się z kimś w sprawie czegoś, uznawać coś za słuszne czasownik zwrotny przyznawać się (3.1) potwierdzać jakiś fakt odnośnie siebie samego
(1-2) (3.1)
(1.1) Jury nie przyznawało w tym roku wyróżnień. (1.2) Dlaczego jury przyznaje pierwszeństwo kobietom? (1.2) Przyznaję ci rację. (2.1) Przyznaję, masz rację. (3.1) Czy oskarżony przyznaje się do winy?
(1.1-2) przyznawać + + (3.1) przyznawać się do +
przyznawanie , przyznanie , znawstwo uznawać, przyznać
angielski: (1.1) grant; (2.1) admit; (3.1) confess duński: (1.1) bevilge, tilkende, tildele; (2.1) erkende; (3.1) indrømme interlingua: (1.1) conceder, accordar; (2.1) accordar kataloński: (3.1) confessar niderlandzki: (1.1) toestaan; (2.1) erkennen, toegeven; (3.1) toegeven niemiecki: (1.1) zugestehen, einräumen, zubilligen; (2.1) zugeben; (3.1) zugeben, gestehen rosyjski: (3.1) признаваться szwedzki: (1.1) tilldela, anvisa, anslå, bevilja, bifalla; (1.2) erkänna, bekänna, medge, tillstå, vidgå; (2.1) erkänna, bekänna, medge, tillstå, vidgå; (3.1) erkänna, bekänna