po polskiemu () , ,
fraza przysłówkowa (1.1) używając języka polskiego z rażącymi błędamiŁódzkie Towarzystwo Naukowe, Komisja Językowa: Rozprawy, Tomy 18-21, Zakład im. Ossolinskich, 1972, str. 120.Jan Miodek: Jaka jesteś, polszczyzno?, Z Prac Instytutu Filologii Polskiej Uniwersytetu Wrocławskiego, Towarzystwo Przyjaciół Polonistyki Wrocławskiej, 1996, ISBN 8370910254, 9788370910259, str. 98.Anna Cegieła, Andrzej Markowski: Z polszczyzną za pan brat, Iskry 1982, str. 243, ISBN 320704014, 9788320704013. (1.2) w sposób przypisywany Polakom (1.3) w prosty sposób, tak żeby „każdy głupi” zrozumiał (1.4) po polskuMonika Kresa, Halina Karaś (red.) Dialekt śląski - Śląsk środkowy - Tekst gwarowy - Halemba 2.
(1.1-4)
(1.1) Jeśli bowiem ktoś (z przeróżnych powodów, w tym obiektywnych) mówi niezbyt poprawnie, „po polskiemu" (…)Stanisław Kwiatkowski: Na trzy fronty, Refleksje i Poglądy, Książka i Wiedza, 1987, ISBN 8305119165, 9788305119160, str. 11. (1.1) (…)nadchodzące z zewnątrz korespondencje polskie napisane były najczęściej „po polskiemu”, a nie po polsku (…)Michał Jagosz (red.): Materiały XXI sesji Stałej Konferencji Muzeów, Archiwów i Bibliotek Polskich na Zachodzie, 23-26 września 1999 r, wyd. Fundacja Jana Pawła II, 1999, str. 175. (1.1) Myśmy dwa polskie pisarze, więc czemu Pan tu nie mówi do mnie czysto po polskiemu?Tadeusz Żeleński, Witold Noskowski, Szopka krakowska „Zielonego balonika,”: wykonana po raz pierwszy „W jamie Michalikowej,” dnia 5 stycznia 1911 roku, wyd. S. A. Krzyżanowski, 1912, str. 45. (1.2) (…) oczywiście może się zdarzyć że to się skończy znowu po polskiemu, czyli dobry pomysł zostanie powyginany tak, że będzie przypominał swoją parodię.Źródło: Internet. (1.2) Bo nie będę gotować po polskiemu, czyli na tony, bo mam za małą lodówkę, by pomieścić to, co niezjedzone.Źródło: Internet. (1.3) Jeśli nam jak głupim dzieciom nie wytłumaczy po prostu, „po polskiemu”, bez wygibasówAgnieszka Stawiarska: Gombrowicz w przedwojennej Polsce, Wydawnictwo Literackie, 2001, str. 120. (1.4) Teraz i berkmon to się musi nauczyć gadać po polskiemu, bo je za dużo goroli.
(1.1) fatalną polszczyzną, w łamanej polszczyźnie (1.3) prosto, łopatologicznie
polskawy
(1.1-3) Słowo polski w tym zwrocie jest celowo błędnie odmienione. Poprawnie zwrot ten powinien brzmieć: po polsku, z przymiotnikiem polski odmienionym według archaicznej deklinacji ( polsku), nie występującej już poza konstrukcją po + -uIda Kurcz, Andrzej Lewicki, Jadwiga Sambor, Krzysztof Szafran, Jerzy Woronczak: Polszczyzna lat sześćdziesiątych, str XV.. Użycie w tym kontekście współczesnej formy celownika, polskiemu, jest celowym błędem, oddającym ironicznie jakość opisywanej polszczyzny. Zwrot po polskiemu zwykle jest ujmowany w cudzysłowy, dla podkreślenia dystansu autora od zawartego w nim błędu.
angielski: (1.1) in bad Polish