trött ()
przymiotnik (1.1) zmęczony, strudzony, znużony, wyczerpany (1.2) znudzony, zniechęcony, zobojętniały, mający czegoś dość
(1) trött, trött, trötta
(1.2) vara trött på något → być czymś znużonym / mieć czegoś dość
(1.1) matt, utmattad, medtagen (1.2) uttråkad, led, utled
trötta, tröttna tröttsam, tröttande trötthet
złożenie przymiotnikowe dödstrött, jättetrött, levnadstrött, vårtrött