anstecken ()
czasownik słaby, rozdzielnie złożony (1.1) zarażać (się), zarazić (się) (1.2) zapalać, zapalić (1.3) przypinać, przypiąć, przyczepiać, przyczepić
(1.1-3)Wiktionary.de, abstecken (Konjugation), 2018 ansteck|en (steckt an), steckte an, angesteckt (haben)
(1.1) Er hat sie mit Grippe angesteckt. → Zaraził ją grypą. (1.1) Wir sollten uns nicht von der allgemeinen Hektik anstecken lassen. → Nie powinniśmy pozwolić się zarazić powszechnym rozgorączkowaniem.
(1.1) / + mit + anstecken (1.1) sich bei / + mit + anstecken (1.2) / anstecken (1.3) / an + anstecken
(1.1-2) infizieren (1.2) anzünden (1.3) befestigen
Antecken , Ansteckung ansteckend