zamierzać ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany ( zamierzyć) (1.1) planować coś, mieć intencję coś zrobić czasownik zwrotny niedokonany zamierzyć się ( zamierzyć się) (2.1) przygotowywać się do rzutu bądź uderzenia
(1.1) (2.1)
(1.1) Zamierzam jutro jechać do Gdańska. (1.1) Nie zamierzam się z tobą spierać. (2.1) Uderzył się w rękę, gdy zamierzał się do strzału z procy.
(1.1) zamierzać + Andrzej Markowski, Jak dobrze mówić i pisać po polsku, Warszawa 2000.
zamiar , zamierzenie , zamierzanie zamierzyć zamierzony
angielski: (1.1) intend, plan, to be going to arabski: (1.1) قصد, نوى, استهدف bułgarski: (1.1) възнамерявам chiński standardowy: (1.1) 要 (yào), 打算 (dǎsuàn), 去 (qù) duński: (1.1) have til hensigt, have i sinde, agte, planlægge, påtænke esperanto: (1.1) intenci hiszpański: (1.1) pretender, intentar, proponerse, planear; (2.1) disponerse, prepararse jidysz: (1.1) טראַכטן (trachtn), קלערן (klern) niemiecki: (1.1) beabsichtigen, vorhaben, sich vornehmen; (2.1) sich vorbereiten rosyjski: (1.1) намереваться rumuński: (1.1) intenționa szwedzki: (1.1) avse, åsyfta, syfta włoski: (1.1) avere intenzione, intendere