wręg ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) wycięcie lub załamanie w elemencie konstrukcyjnym, najczęściej drewnianym, służące do spójnego połączenia z innym elementem (1.2) element konstrukcyjny korpusów ula wzmacniający ich łączenie (1.3) szkut. jeden z elementów konstrukcyjnych tworzących szkielet łodzi lub samolotu;
(1.1-3)
(1.1) Deska z wręgiem to taka, w której jedna lub obie krawędzie zostały przycięte, by uformować stopień. (1.2) W pasiece stacjonarnej problem ustawiania kondygnacji na styk czy z wręgami jest mało ważny. (1.3) Krzywizna wręga jest dopasowana do wewnętrznej powierzchni kadłuba.
(1.1-3) wręga (1.2) falc, felc (1.3) żebro
owrężenie
angielski: (1.1) frame esperanto: (1.1) varango hiszpański: (1.1) cuadernas japoński: (1.3) 肋骨 niemiecki: (1.1-2) Falz ; (1.3) Spant /