mahajana ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kierunek buddyzmu, wyodrębniony w pierwszym wieku p.n.e.;
(1.1)
(1.1) Poza Indiami swój wielki rozkwit przeżyła mahajana w Chinach i Japonii. Według tradycji chińskiej, buddyzm trafił do tego kraju w II wieku z Azji Centralnej, a w 355 roku zezwolono Chińczykom na wstępowanie do sanghbudda.medytacja.net. (1.1) W mahajanie rozwój poszedł dalej: te przelotne elementy istnienia (dharma) zredukowano do zera i uznano je za nierzeczywiste, konsekwentnie świat w mahajanie jest nierzeczywisty„Roczniki filozoficzne”, nr 16, s. 38.
(1.1) hinajana
(mahāyāna) → wielki wóz
afrykanerski: (1.1) Mahayana angielski: (1.1) Mahayana arabski: (1.1) ماهايانا (māhāyyānā) bengalski: (1.1) মহাযান (mahāyāna) bułgarski: (1.1) Махаяна chiński standardowy: (1.1) 大乘佛教 (dàchéngfújiào) gruziński: (1.1) მაჰაიანა (mahaiana) japoński: (1.1) (daijō bukkyō), マハーヤーナ (mahāyāna) khmerski: (1.1) មហាយាន (mea'haa yien) koreański: (1.1) 대승불교 (taesŭngbulgyo) łotewski: (1.1) Mahājānas budisms macedoński: (1.1) Махајана malajalam: (1.1) മഹായാനം (mahāyānam) pendżabski: (1.1) ਮਹਾਯਾਨ (mahāyāna) tamilski: (1.1) மகாயான பௌத்தம் (makāyāṉa pauttam) tybetański: (1.1) ཐེག་པ་ཆེན་པོ (theg pa chen po) wietnamski: (1.1) Đại thừa