medytacja ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pogrążanie się w myślach (1.2) w hinduizmie, buddyzmie i dżinizmie: praktyki mające na celu samopoznanie, samodoskonalenie;
(1.1-2)
(1.2) Sikhizm (…), będący interesującą syntezą hinduizmu i islamu, również popiera prawa zwierząt i wegetarianizm. Guru Nanak uważał jedzenie mięsa za coś niewłaściwego, szczególnie dla tych, którzy podejmują medytacjęopoka.org.pl. (1.2) Medytacja zazen polega na skupieniu i uważności bez osądzania, tworzenia konstrukcji myślowych, ale też bez walki z przypadkowo powstającymi myślami.
(1) praktykować / uprawiać medytację
(1.1) kontemplacja
medytowanie medytować medytacyjny
angielski: (1.2) meditation bułgarski: (1.1) медитация ; (1.2) медитация francuski: (1.1) méditation ; (1.2) méditation gudźarati: (1.1) ચિંતન (cintana); (1.2) ચિંતન (cintana) kataloński: (1.1) meditació ; (1.2) meditació pali: (1.1) jhāna ; (1.2) jhāna sanskryt: (1.1) ध्यान tybetański: (1.1) བསམ་གཏན, སྒོམ; (1.2) བསམ་གཏན, སྒོམ