zakonnik ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) członek męskiego zgromadzenia zakonnego;
(1.1)
(1.1) Furtian wpuścił znanych sobie zakonników. (1.1) Ludmiła zna trzech zakonników: karmelitę, jezuitę i franciszkanina.
(1.1) osoba konsekrowana
(1.1) niezakonnik
(1.1) cenobita, eremita, pustelnik, rekluz, aspirant, postulant, nowicjusz, profes, neoprofes, tercjarz, furtian, refektarzowy, kwestarz, prowincjał, gwardian, albertyn, augustianin, barnabita, bazylianin, benedyktyn, bernardyn, bonifrater, bożogrobiec, chrystusowiec, cysters, dolorysta, dominikanin, duchacz, duchak, filipin, franciszkanin, guanellianin, joannita, jezuita, józefita, kameduła, kamilianin, kanonik, kapucyn, karmelita, kartuz, klaretyn, kombonianin, koncepcjonista, marianin, marianista, marysta, michalita, minoryta, norbertanin, oblat, oratorianin, orionista, pallotyn, pasjonista, paulin, paulista, pijar, premonstratens, redemptorysta, rogacjonista, saletyn, salezjanin, salwatorianin, sercanin, trynitarz, werbista, zmartwychwstaniec, mnich, brat, braciszek, ojciec, ojczulek
zakon , zakonność zakonnica zakonny, pozakonny, starozakonny zakonnie
cnota, nie odzież, czyni zakonnika < laik, profes, neoprofes
angielski: (1.1) monk, friar, religious arabski: (1.1) راهب baskijski: (1.1) fraide białoruski: (1.1) манах , чарнец bułgarski: (1.1) брат czeski: (1.1) řeholník duński: (1.1) munk esperanto: (1.1) monaĥo, monako, patro francuski: (1.1) moine hiszpański: (1.1) monje , fraile interlingua: (1.1) cenobita, monacho kataloński: (1.1) monjo , frare kurmandżi: (1.1) keşîş łaciński: (1.1) monachus niemiecki: (1.1) Ordensbruder , Mönch norweski (bokmål): (1.1) munk norweski (nynorsk): (1.1) munk nowogrecki: (1.1) μοναχός , καλόγερος portugalski: (1.1) frade , freire rosyjski: (1.1) монах , чернец rumuński: (1.1) călugăr szwedzki: (1.1) munk ukraiński: (1.1) монах , чернець , брат węgierski: (1.1) szerzetes, barát włoski: (1.1) frate , religioso , monaco