guru ()
,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba o wielkim autorytecie religijnym, przewodnik duchowy w hinduizmie, sikhizmie i niektórych odłamach buddyzmu; (1.2) osoba uważana za niepodważalny autorytet w jakiejś określonej dziedzinie, w jakimś środowisku
(1.1-2)
(1.2) guru +
(1.1) mistrz, mentor, przewodnik (1.2) mistrz, tuz
(1.1) murszid
(1.1) < → ciężki, ważny, czcigodny (1.2) od (1.1)
(1.1)
angielski: (1.1) guru; (1.2) guru balijski: (1.1) guru baskijski: (1.1) guru; (1.2) guru francuski: (1.2) gourou / hiszpański: (1.1) gurú ; (1.2) gurú / niemiecki: (1.1) Guru ; (1.2) Guru nowogrecki: (1.1) γκουρού rosyjski: (1.1) гу́ру ; (1.2) гу́ру słowacki: (1.1) guru ; (1.2) guru węgierski: (1.1) guru włoski: (1.1) guru , santone
guru ()
lub ,
rzeczownik (1.1) guru (1.2) guru
(1.1) < (1.2) od (1.1)
guru ()
rzeczownik (1.1) guru, nauczyciel duchowyNorbert Shadeg, Tuttle Balinese-English Dictionary, Tuttle Publishing, 2014, s. 103. (1.2) ojciec (1.3) nauczyciel
(1.2) bapa
guru ()
rzeczownik (1.1) guru (1.2) guru
guru ()
rzeczownik (1.1) nauczyciel
guru ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) guru (1.2) guru
(1.2) vodca, učiteľ
guru ()
rzeczownik (1.1) guru