ogarniać ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany ( ogarnąć) (1.1) otaczać (1.2) o uczuciu, emocji, wrażeniu: zawładnąć kimś, stać się silnie odczuwanym (1.3) rozumieć, pojmować (1.4) dawać sobie radę, potrafić (1.5) o wojnie, pożarze, buncie: rozprzestrzeniać się w kolejne miejsca (1.6) niezbyt dokładnie porządkować, sprzątać czasownik zwrotny niedokonany ogarniać się ( ogarnąć się) (2.1) panować nad sobą, doprowadzać się do ładu
(1.1-6) (2.1)
(1.1) Okolicę zaczynała ogarniać ciemność. (1.2) Po kolacji zawsze ogarnia mnie zmęczenie. (1.3) Nie ogarniam tych całek. (2.1) Zawsze, gdy do ciebie przyjdę, dopiero się ogarniasz.
(1.2) ogarnia kogoś złość/gniew/uczucie
(1.3) jarzyć, czaić, kumać
ogarnąć ogarnięcie , ogarnianie , nieogarnianie , nieogarnięcie (1.3) ogar, nieogar
ogarniać wzrokiem • ogarniać spojrzeniem
angielski: (1.1) surround; (1.2) come over , be overcome with ; (1.5) engulf; (2.1) spruce up chiński standardowy: (1.4) 办 (bàn) hindi: (1.4) सँभालना (sambhālnā) niemiecki: (1.1) umgeben; (1.2) ergreifen, überkommen; (1.5) übergreifen, sich ausbreiten; (1.6) aufräumen rosyjski: (1.2) охватывать; (1.3) догонять ukraiński: (1.1) огортати, охоплювати, оточувати; (1.2) охоплювати, огортати, опановувати; (1.3) розуміти, тямити; (1.4) давати раду; (1.5) охоплювати