attirer ()

czasownik przechodni (1.1) przyciągać, przyciągnąć (1.2) pociągać, wabić, zwabić (1.3) powodować, spowodować czasownik zwrotny s'attirer (2.1) przyciągnąć się, przyciągać się (2.2) sprowadzić, sprowadzać na siebie

(1.1-3) attir|er, (avoir) atiré; (2.1-2) attir|er, s'être atiré;

(1.1) En criant à tue-tête, la vieille Tonsard avait attiré quelques personnes de Blangy. → Krzycząc z całych sił, stara Tonsard przyciągnęła kilka osób z Blangy. (2.2) Madame la baronne, qui pesait environ trois cent cinquante livres, s'attirait par là une très grande considération. → Baronowa, która ważyła około trzystu pięćdziesięciu funtów, ściągała przez to na siebie wielkie poważanie.

(1.1-3) attirer qc./q.

(1.2) capter, captiver, séduire (1.3) entraîner

attirant attraction un malheur en attire un autre

(1) (2)