polskość ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cecha tego, co polskie; polski charakter czegoś
(1.1)
(1.1) Wiele wysiłku włożono w utrzymanie polskości tych ziem. (1.1) Między polskością jednak a słowiańskością istnieje nie tyle nienawiść, co obcość całkowita i nie do wykorzenieniaThe Complete Works of Joseph Conrad t. I, 1924, tłum. Peter Oliver Loew, Acta Universitatis Wratislaviensis. Nr. 2576 w: Polskie wizje Europy w XIX i XX wieku, 2004.
(1.1) polskość +
(1.1) polskość miasta / ziem / Lwowa / Śląska • obrońca polskości • zamach na polskość • bronić / utrzymać polskość • walczyć o polskość
polszczyć , spolszczyć Polska , Polak , Polaczek , Polka , spolszczenie , polszczyzna , polak / polski polsko
Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego.
angielski: (1.1) Polishness baskijski: (1.1) poloniartasun czeski: (1.1) polskost duński: (1.1) polskhed esperanto: (1.1) poleco fiński: (1.1) puolalaisuus hiszpański: (1.1) polonidad litewski: (1.1) lenkystė nowogrecki: (1.1) πολωνικότητα słowacki: (1.1) poľskosť szwedzki: (1.1) polskhet