margiel ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) skała osadowa złożona głównie z węglanów oraz minerałów ilastych;
(1.1) skała osadowa
marglisty
Mikołaj Rudnicki, Brak granicy między t.zw. „dźwiękonaśladowczością” a zapożyczeniem, „Język Polski i Poradnik Językowy” nr 2/1916, s. 50.
angielski: (1.1) marl baskijski: (1.1) tupa, tuparri francuski: (1.1) marne hiszpański: (1.1) marga ido: (1.1) marno niemiecki: (1.1) Mergel rosyjski: (1.1) мергель słowacki: (1.1) slieň włoski: (1.1) marna