uskok () ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) skok do tyłu lub w bok wykonany w celu uniknięcia jakiegoś niebezpieczeństwa (1.2) pęknięcie mas skalnych, wzdłuż którego nastąpiło ich przesunięcie względem siebie; (1.3) obniżenie wysokości dźwięku między sylabami lub wyrazami języka tonalnego, w IPA oznaczane symbolem ꜜ
(1.1-2)
(1.1) Od uderzenia kamieniem uratował się zręcznym uskokiem. (1.3) Uskok został rozpoznany jako odrębne zjawisko w tonologii języków afrykańskich (akan i innych kwa) bardzo wcześnie, bo już w końcu XIX wieku, późniejsze badania znacznie poszerzyły listę języków, które tę cechę posiadają i pozwoliły rozpoznać jej funkcje.
(1.1) zrobić uskok (1.2) uskok normalny / odwrócony / przesuwczy
uskakiwanie skoczyć, uskakiwać , uskoczyć uskokowy
angielski: (1.2) fault; (1.3) downstep arabski: (1.2) فالق baskijski: (1.3) beheratzea bułgarski: (1.2) разлом chiński standardowy: (1.3) 降阶 (jiàng jiē) duński: (1.3) trin ned estoński: (1.3) allaastuv francuski: (1.2) faille japoński: (1.3) ダウンステップ (daunsuteppu) litewski: (1.3) šúolis žemỹn norweski (bokmål): (1.3) nedsteg norweski (nynorsk): (1.3) nedsteg nowogrecki: (1.3) κατάβαση szwedzki: (1.3) nedsteg włoski: (1.2) faglia ; (1.3) abbassato