wtem () , , ,
przysłówek (1.1) w sposób nieoczekiwany
(1.1) Wtem ktoś zakołatał.
(1.1) nagle; naraz; ni stąd, ni zowąd; nieoczekiwanie; niespodziewanie; znienacka
(w tem)Roman Zawiliński, O wyróżnianiu części mowy, „Poradnik Językowy” nr 4/1906, s. 50.
angielski: (1.1) suddenly; all of a sudden francuski: (1.1) soudain kaszubski: (1.1) wnym, wtim niemiecki: (1.1) plötzlich rosyjski: (1.1) вдруг, внезапно, неожиданно