triumwirat ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) trójka osób, które rządzą razem;
(1.1)
triumwir triumwiracik triumwiratowy
< → „trzech mężów”
angielski: (1.1) triumvirate azerski: (1.1) triumvirat baskijski: (1.1) triunbiratu białoruski: (1.1) трыумвірат bułgarski: (1.1) триумвират chorwacki: (1.1) trijumvirat czeski: (1.1) triumvirát esperanto: (1.1) triumviraro estoński: (1.1) triumviraat francuski: (1.1) triumvirat gruziński: (1.1) ტრიუმვირატი (t'riumvirat'i) hiszpański: (1.1) triunvirato łotewski: (1.1) triumvirāts nowogrecki: (1.1) τριανδρία , τριαρχία portugalski: (1.1) triunvirato serbski: (1.1) тријумвират słoweński: (1.1) triumvirat szwedzki: (1.1) triumvirat węgierski: (1.1) triumvirátus