sznurek ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) od: sznur (1.2) cienka linka zbudowana z włókien; węższy sznur (1.3) wąski pas ułożony z pojedynczych elementów
(1.1-3)
(1.2) Potrzebne nam są jeszcze dwa sznurki, żeby rozwiesić całe pranie. (1.3) Sznurek aut ciągnął się po autostradzie.
(1.2) linka
sznur , sznurówka , sznurowanie , sznurowadło , sznurowanie , zasznurowanie , osznurowanie sznureczek sznurować , zasznurować , osznurować sznurkowy, sznurowy zasznurowany
iść jak po sznurku • Jurek, ogórek, kiełbasa i sznurek • pociągać za sznurki • układać pod sznurek • przysłowia: bogatego i na szubienicy diabli nie wezmą, a biednemu człowiekowi lada sznurek robi amenJan Tokarski, A ileż to kłopotu… ze spójnikiem „a”, „Poradnik Językowy” nr 4/1951, s. 6. • złego i sznurek nie utrzyma
(1.1)
(1.1) angielski: (1.2) string, cord, tape, twine arabski: (1.2) خيط białoruski: (1.1) шнурок ; (1.2) шнурок ; (1.3) шнурок cerkiewnosłowiański: (1.1) вервь ; (1.2) вервь ; (1.3) вервь jidysz: (1.2) שטריקל (sztrikl) kaszubski: (1.1) pòwrózk ; (1.2) pòwrózk ; (1.3) pòwrózk niemiecki: (1.2) Schnur , Bindfaden , Kordel rosyjski: (1.2) бечёвка , веревочка , шнурок ukraiński: (1.1) шнурок , мотузка wilamowski: (1.2) śniyla włoski: (1.2) spago , laccetto