söz ()
rzeczownik (1.1) słowo
söz ()
rzeczownik (1.1) słowo (1.2) mowa
söz ()
rzeczownik (1.1) słowo (1.2) przemówienie, przemowa söz, ~niñ, ~ge, ~ni, ~de, ~den; ~ler, ~lerniñ, ~lerge, ~lerni, ~lerde, ~lerden
(1.1) Bazı sözlerde o hata yapıp ola → W niektórych słowach jeszcze popełnia błędy
(1.1) kelâm, kelime, laf (1.2) kelâm, qavil, laf
söz qaytamaq → sprzeczać się
söz ()
rzeczownik (1.1) słowo (1.2) słowo, obietnica (1.3) mowa
(1.1-3)
(1.1) Dedesinin ölümünden sonra, cenaze törenindeki sözleriyle kalbimi fethetti. → Po śmierci dziadka chwycił mnie za serce swoimi słowami podczas ceremonii pogrzebowej.
(1.1) söz vermek • söz konusu • söz etmek • son söz • özlü söz • kötü söz • söz sahibi • söz hakkı • söz dinlemek
(1.1) kelime, sözcük, haber, laf, tabir (1.2) umut, vâât, umut verici şey
güzel sözlerle kandırmak
söz ()
rzeczownik (1.1) słowo (1.2) mowa