ac () ,
skrót (1.1) = akr
ac ()
rzeczownik (1.1) igła
ac ()
przymiotnik (1.1) głodny (1.2) pusty
(1.1) ac olmaq → zgłodnieć
ac ()
spójnik (1.1) inaczej: atque
ac ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) igła
ac ()
spójnik (1.1) ale, jednak (1.2) ponieważ, bo
(1.1) Her sendon Brytwalas ofer sæ to Rome and heom fultumes bædon wið Peohtas, ac hi þær nefdon nænneKronika anglosaska, manuskrypt E → Tego roku Brytowie wysłali do Rzymu prośbę o pomoc przeciwko Piktom, ale nie dostali jejKronika anglosaska, polskie tłumaczenie w serwisie brytania.filo.pl. (1.2) Ne þæt se aglæca yldan þohte, ac he gefeng hraðe forman siðe slæpendne rincBeowulf, pełny tekst poematu, linia 739-740 → Potwór nie miał zamiaru tego odkładać, bo na początku nagle złapał śpiącego mężczyznę.
Popularne warianty ortograficzne: ac, ah, æc.
ac ()
spójnik (1.1) ale
ac ()
spójnik (1.1) ale
ac ()
spójnik (1.1) i
(1.1) przed spółgłoskami a