począć () , ,
czasownik przechodni dokonany ( poczynać) (1.1) zacząć coś, rozpocząć (1.2) spowodować zajście w ciążę czasownik zwrotny dokonany począć się ( poczynać się) (2.1) zacząć się (2.2) o dziecku / płodzie: zacząć istnieć (od momentu zapłodnienia) (2.3) powstać
(1.1-2) (2.1-3)
(1.1) Naczelnik, tęgi, rudobrody Niemiec, nakazawszy im znakiem milczenie, począł następnie nasłuchiwać. (1.2) Poczęliśmy dziecko, nie zdając sobie z tego sprawy. (2.2) Moi rodzice powiedzieli mi, że poczęłam się w namiocie podczas wakacji.
poczęcie , poczynanie , rozpoczęcie , rozpoczynanie , napoczęcie , napoczynanie , początek poczynać , rozpocząć , rozpoczynać , napocząć , napoczynać początkowy czynnie
co tu począć / co począć
angielski: (1.2) conceive czeski: (1.2) počít esperanto: (1.1) eki, komenci; (1.2) koncipi, ekgravediĝi