semen ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) nadworny kozak na Ukrainie w XVII–XVIII wiekuSłownik wyrazów obcych PWN, Warszawa 1991, s. 775.; (1.2) żołnierz oddziałów lekkiej jazdy kozackiej w XVII-wiecznej RzeczpospolitejAleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków 1927, t.II, s. 484.
(1.1)
(1.1) Semenowie książęcy sypnęli się na ratunek swego wodza, huknęły samopały… (1.1) Zastąpili mu drogę dwaj semenowie (…), przed samymi oczami machnęli mu nahajkami…Wiktor Gomulicki, Miecz i łokieć, Warszawa 1956, s. 320. (1.2) Naprzód szły dwie tatarskie chorągwie (…), górne pułki ciężkiej jazdy, chorągwie pancerne i usarskie, pochód zaś zamykała dragonia i semenowie.
(1.1) przyboczny semen
(1.1) kozak
(1.1) < → żołnierz, żandarm
semen ()
rzeczownik niepoliczalny (1.1) nasienie, sperma
seminal
semen ()
rzeczownik (1.1) nasienie, sperma
(1.1) esperma, hazi
semen ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) nasienie, sperma (1.2) nasienie
(1) sémenes
(1.1) esperma, lecha (1.2) semilla
inseminar seminal, semental semental
semen ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) nasienie (1.2) przyczyna (1.3) rasa
(1)
semen ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) nasienie, nasionohttps://iecor.clld.org/values/108-138-1
< <
semen ()
czasownik (1.1) wydawać się