__TOC__ дятел ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) dzięcioł (1.2) (o człowieku nierozgarniętym) gamoń, jełop, niemota
(1.1) Дятел, долбя клювом кору деревьев, добывает насекомых. → Dzięcioł, stukając dziobem w korę, wydobywa owady.
(1.2) недоумок, дурак, мудак
(1.1) зелёный дятел, трёхпалый дятел
долбить как дятел → powtarzać coś wielokrotnie
(1.1) zobacz też: Indeks:Rosyjski - Ptaki
дятел ()
zobacz zasady wymowy ukraińskiej
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) dzięcioł
(1.1)
(1.1) птах
дятленя , дятленятко дятлик дятлів
(1.1) zobacz też: Indeks:Ukraiński - Zwierzęta