__TOC__ arrogance ()
rzeczownik (1.1) arogancja
arrogant arrogantly
arrogance ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) arogancja
(1.1) (en) arrogance, arrogancen,
(1.1) Byens eneste kro havde en dårlig omtale på grund af tjenernes overlegne attitude og arrogance overfor gæsterne. → Jedyny zajazd w mieście cieszył się złą opinią z powodu wyniosłej postawy kelnerów i ich arogancji wobec gości.
arrogant
arrogance ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) arogancja
(1.1) arrogance; arrogances
arrogant arrogant