flak ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) osłonka kiełbasy wykonana z jelita zwierzęcego (1.2) część wołowego żołądka, produkt na zupę (1.3) zwiotczały, obwisły lub zmięty przedmiot (1.4) kiszka, jelito, część wnętrzności zwierzęcych lub ludzkich (1.5) człowiek bardzo słaby, wyczerpany, pozbawiony energii
(1.1-5)
(1.1) flak kiełbasiany (1.4) ludzkie / świńskie flaki
flaczarka , flaczarnia , flaczarz , flaki , flakowatość flaczek , flaczki flaczeć , sflaczeć , flakowacieć , sflakowacieć flakowaty, flakowy
nudny jak flaki z olejem • wypruwać flaki • wypruwać z siebie flaki
<
(1.2) (1.4) zwykle w
angielski: (1.2) tripe włoski: (1.1) budello ; (1.3) gomma a terra (o oponie)
flak ()
,
rzeczownik (1.1) ogień przeciwlotniczy (1.2) ostra krytyka
flak jacket
flak ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) plama
(1.1) běły flak
(1.1) z niem. Fleck
flak ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) platforma
(1.1) ett flak, flaket, flak, flaken
(1.1) flakvagn • isflak • lastbilsflak