nerve ()
rzeczownik (1.1) nerw (1.2) czelność
(1.2) He had the nerve to make fun of my parents. → On miał czelność wyśmiewać się z moich rodziców.
innervation, nervelessness nerveless innervate
nerve ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) nerw (1.2) nerw (1.3) zacięcie
(1) en nerve, nerven, nerver, nerverne
(1.1) Hyppigst rammer den kroniske diabetiske neuropati nerver i fødder og ben, noget sjældnere nerver i hænder og arme. → Najczęściej przewlekła neuropatia cukrzycowa atakuje nerwy stóp i nóg, nieco rzadziej nerwy dłoni i ramion.
nervøs
nerver → nerwy • gå på nerverne → grać na nerwach / działać na nerwy
nerve ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) nerw (1.2) nerw (1.3) zacięcie
nerve ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) nerw (1.2) nerw (1.3) zacięcie