indiferente ()
przymiotnik (1.1) obojętny
(1.1) oreka indiferente → równowaga obojętna
indiferentzia
indiferente ()
przysłówek (1.1) obojętnie
(1.1) Ili disiĝis, kiel du amikoj, kiuj persekutas grandan ĉasaĵon kaj scias ke indiferente estas, kies ponardego trafos, se nur la besto estos bone trafita kaj ne falos en fremdajn manojn.B.Prus, K.Bein, Faraon → Rozstali się jak dwaj przyjaciele polujący na grubego zwierza, którzy wiedzą, że nie o to chodzi: czyj oszczep trafi, lecz ażeby zdobycz była dobrze trafiona i nie wpadła w cudze ręce.
(1.1) indiferente al
indiferenta
indiferente ()
przymiotnik (1.1) obojętny
(1.1) indiferente ; indiferentes
(1.1) impasible, insensible
indiferentismo , indiferencia
, indifferentis
indiferente ()
przymiotnik (1.1) obojętny