gün ()
rzeczownik (1.1) dzień
gün ()
rzeczownik (1.1) dzień, doba
(1.1)
(1.1) iyi günler → dzień dobry • doğum günün kutlu olsun → wesołych urodzin • günde üç defa → trzy razy dziennie • gün ortasında → w biały dzień • gün gülü → mak polny • gün tutulması → zaćmienie Słońca • gün doğumu → wschód słońca • gün batımı → zachód słońca
günde günlü
geceyi gündüze katmak • gün ağarıncaya kadar • gün doğmadan neler doğar • gün geçer, kin geçmez • günün adamı • gününü gün etmek • kara gün
zobacz też: Indeks:Turecki - Podstawowe rzeczowniki
gün ()
rzeczownik (1.1) słońce (1.2) dzień
gün ()
rzeczownik (1.1) karabin, strzelba