gün ()

rzeczownik (1.1) dzień

gün ()

rzeczownik (1.1) dzień, doba

(1.1)

(1.1) iyi günler → dzień dobry • doğum günün kutlu olsun → wesołych urodzin • günde üç defa → trzy razy dziennie • gün ortasında → w biały dzień • gün gülü → mak polny • gün tutulması → zaćmienie Słońca • gün doğumu → wschód słońca • gün batımı → zachód słońca

günde günlü

geceyi gündüze katmak • gün ağarıncaya kadar • gün doğmadan neler doğar • gün geçer, kin geçmez • günün adamı • gününü gün etmek • kara gün

zobacz też: Indeks:Turecki - Podstawowe rzeczowniki

gün ()

rzeczownik (1.1) słońce (1.2) dzień

gün ()

rzeczownik (1.1) karabin, strzelba