__TOC__ heca () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zabawna sytuacja najczęściej wywołująca zaskoczenie (1.2) zdarzenie lub ciąg zdarzeń wywołujący zamieszanie i mający negatywne skutki (1.3) cyrk, w którym szczuto psami zwierzęta oraz uprawiano woltyżerkę w formie rozrywki dla widzówWładysław Kopaliński, Słownik mitów i tradycji kultury, Wyd. 2, Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1987, s. 362-363, ISBN 83-06-00861-8. (1.4) naganka myśliwska (1.5) skoki, podskakiwanie
(1.1-2) zwykle , (1.3-5)
(1.1) Z tym wyścigiem to istna heca była!
(1.1) dla hecy
(1.1) beka, jaja, figiel (1.2) awantura, cyrk (1.4) obława, nagonka, naganka, gon
(1.3) szczwalnia, cyrk
hecować
→ szczucie, sfora, dzika zabawa
(1.3) (1.4) angielski: (1.1) lark; (1.2) fuss
heca ()
rzeczownik (1.1) sylaba